Baza wiedzy

Czym jest padaczka?

Padaczka, czyli epilepsja, to choroba mózgu związana z predyspozycją do nawracających napadów padaczkowych. Napady mogą wyglądać bardzo różnie — nie zawsze są to drgawki. Padaczka nie jest chorobą psychiczną ani zakaźną. Zgodnie z kryteriami ILAE rozpoznanie padaczki może być postawione m.in. po dwóch niesprowokowanych napadach w odstępie ponad 24 godzin albo po jednym napadzie, jeśli ryzyko kolejnych jest wysokie. Ostatecznej diagnozy zawsze dokonuje lekarz na podstawie wywiadu, badań i dokumentacji medycznej.

Jak wyglądają napady?

Objawy zależą od tego, który obszar mózgu jest objęty wyładowaniem:

• Napady uogólnione (np. toniczno-kloniczne): Utrata przytomności, upadek, zesztywnienie ciała, a następnie rytmiczne drgawki.
• Napady ogniskowe: Mogą objawiać się dziwnym odczuciem w żołądku (aura), mrowieniem, nietypowym ruchem ręki lub mlaskaniem bez pełnej utraty świadomości.
• Napady nieświadomości (Absence): Kilku sekundowe „zawieszenie” i zapatrzenie w jeden punkt, najczęstsze u dzieci.

Pamiętaj, że objawy napadu są wysoce indywidualne. U jednej osoby każdy napad wygląda podobnie, u innej mogą występować różne typy epizodów.

Wyzwalacze napadów

U wielu pacjentów napady mogą zostać wywołane przez określone czynniki (tzw. wyzwalacze). Należą do nich:

• Deprywacja snu: Niedobór snu silnie obniża próg drgawkowy.
• Silny stres: Napięcie emocjonalne i nagły lęk.
• Infekcje i gorączka: Osłabienie organizmu.
• Migające światła (Fotoczułość): Dotyczy szacunkowo mniejszości chorych (częściej przywoływana liczba 3–5% pochodzi z badań na specyficznych grupach pacjentów).
• Nieregularne przyjmowanie leków: Najczęstsza przyczyna napadów przełomowych.

Wyzwalacze są indywidualne — nie każdy pacjent reaguje na te same bodźce. Prowadzenie dziennika napadów pomoże zidentyfikować wzorce charakterystyczne dla Twojego dziecka.